X Niedziela Zwykła – 7 czerwca 2026 r.

Peregrynacja Obrazu Jezusa Miłosiernego

X Niedziela Zwykła – 7 czerwca 2026 r.

  1. Dzisiaj przeżywamy X Niedzielę Zwykłą. Jest to I Niedziela Miesiąca – Niedziela Adoracyjna. Zmiana Tajemnic Żywego Różańca po Mszy Świętej o godz.10.00. Modlimy się w intencjach naszej Parafii, Ojca Świętego oraz o owocne przeżycie czasu Nawiedzenia Obrazu Jezusa Miłosiernego w naszej diecezji. 
  2. W przyszłą niedzielę po Mszy Świętej o godzinie 8:00 spotkanie z dziećmi i rodzicami przygotowującymi się do Pierwszej Komunii Świętej. Natomiast po Mszy Świętej o godzinie 10.00 spotkanie z młodzieżą i rodzicami przygotowującymi się do Sakramentu Bierzmowania.
  3. Codziennie na tygodniu o godz. 17.30 Adoracja Najświętszego Sakramentu i nabożeństwo czerwcowe z modlitwą o owocne przeżycie czasu peregrynacji Obrazu Jezusa Miłosiernego w naszej diecezji. 
  4. W Poniedziałek Wspomnienie Świętej Jadwigi Królowej – Patronki Naszej Parafii. O 17. 30 Uroczyste Powitanie Ikony Matki Bożej Częstochowskiej Rycerzy Kolumba, Procesja Eucharystyczna w Oktawie Bożego Ciała. Uroczysta Msza Święta o godz. 18.00. Wszystkich serdecznie zapraszam na wspólną modlitwę.
  5. W środę o godz. 17.30 Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy wraz z prośbami.
  6. W czwartek zakończenie Oktawy Bożego Ciała, O godz. 17.30 – Procesja Eucharystyczna z Litanią do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Msza Świętej o godz. 18.00 oraz błogosławieństwo dzieci, wianków kwiatów i ziół Zapraszam również matki w stanie Błogosławionym z Rodzinami, oczekującymi przyjścia na świat nowego potomstwa.
  7. W piątek Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa – Światowy Dzień Modlitw o Uświęcenie Kapłanów. Msza Święta o godz. 18.00. Jest to to również rocznica wizyty apostolskiej Św. Jana Pawła II w Sandomierzu (1999).
  8. W sobotę wspomnienie liturgiczne Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Zapraszam wszystkich czcicieli Matki Bożej. Pamiętajmy o modlitwie za naszego księdza Biskupa Krzysztofa Nitkiewicza w rocznicę nominacji (2009).
  9. Bardzo serdecznie Dziękuję Wszystkim za organizację i pomoc w przeżywaniu Uroczystości Bożego Ciała. Rycerzom Kolumba, Wszystkim Parafianom i Przyjaciołom – BÓG ZAPŁAĆ.
  10. Dziękuję Wspólnocie Różańca Domowego za poprowadzenie Nabożeństwa I Sobotniego: Procesji z figurą MB Fatimskiej z rozważaniem Różańcowym oraz Apelu Jasnogórski.
  11. Dnia 14 czerwca Marsz dla Życia i Rodziny: 11:45: Zawierzenie rodzin i dzieci poczętych zagrożonych aborcją. 12:00: Msza Święta Parafia Matki Bożej Królowej Polski, 13:15 Rozpoczęcie Marszu ulicami miasta do Parafii Matki Bożej Szkaplerznej. 
  12. Serdeczne Dziękuję za ofiary na potrzeby Kościoła ofiarowane indywidualnie i przekazane na konto parafialne z ul. Wolności, Hutnicza 3, 10, Ofiar Katynia, z PCK 6; za ofiary na kwiaty na Boże Ciało od Mieszkańców Hutnicza 2, 13, Ofiar Katynia 4, Biura Rachunkowego TAKS, Róż Różańcowych; Bóg Zapłać.
  13.  Zachęcam do czytania tygodników katolickich: Niedzieli i Gościa Niedzielnego.
  14. Wszystkim Parafianom, Przyjaciołom, Dobrodziejom Parafii życzę Błogosławieństwa Jezusa Miłosiernego.

Katecheza, 7 czerwca 2026.

Krzywdy cierpliwie znosić

Autor Księgi Mądrości Syracha poucza: „Cierpliwy do czasu dozna przykrości, ale później radość dla niego zakwitnie” (Syr 1, 22). Tekst ten zachęca nas do cierpliwego znoszenia krzywd. Zastanówmy się podczas dzisiejszej katechezy nad następującymi zagadnieniami: Czym jest w ogóle krzywda? W jakich środowiskach możemy jej doświadczyć? Czy zawsze trafnie ją oceniamy? Czy zawsze oznacza ona umyślne działanie powodujące cierpienie drugiej osoby? Odpowiedź na te pytana nie jest jednoznaczna. Z pewnością musi nam towarzyszyć świadomość wielkiej różnorodności charakterów, temperamentów, uwarunkowań środowiskowych każdego człowieka. Często jest tak, że to co dla jednego jest rzeczą zwykłą, dla drugiego jest nie do zniesienia i powoduje poczucie skrzywdzenia. Oczywiście są normy obiektywne, które dotyczą wszystkich, jednak w codziennych relacjach często problem tkwi w szczegółach. 

Krzywd różnego rodzaju możemy doświadczać w wielu miejscach. W środowisku rodzinnym spotykamy się z odmiennymi poglądami, potrzebami i sposobami reagowania. Czasami trudno o wzajemne zrozumienie i jasną komunikację, bo uczucia zaciemniają trzeźwe patrzenie na sytuację i każdy chce pozostać przy swoim zdaniu. Stąd tutaj tak łatwo o krzywdzenie się trwające latami, bo wspólne zamieszkiwanie pod jednym dachem daje ciągle nowe okazje do wzajemnego ranienia się. Rany powstałe w wyniku tego bywają głębokie, bo wyrządzone przez najbliższe człowiekowi osoby: ojca, matkę, rodzeństwo czy same dzieci. Kolejnym miejscem znoszenia krzywd jest środowisko pracy, dziś tak często mówi się o zjawisku mobbingu. Wszelkie zbyt długotrwałe sytuacje stresowe mają czasami dramatyczne skutki dla życia poszczególnych pracowników. Jeśli braknie gotowości do zrozumienia i szanowania swoich często rozbieżnych poglądów, to praca staje się udręką. 

Św. Siostra Faustyna zanotowała w swoim Dzienniczku: „Kiedy się żegnałam z siostrami i już miałam odjechać, jedna z sióstr bardzo mnie przepraszała, że mi tak mało dopomagała w obowiązku i że nie tylko mi nie dopomagała, ale że się starała zawsze utrudniać. Jednak ja ją w duszy uważałam za dobrodziejkę wielką, bo wyćwiczyła mnie w cierpliwości; do tego stopnia mnie ćwiczyła, że jedna ze starszych sióstr wyraziła się tak – że siostra Faustyna to albo głupia, albo święta, bo naprawdę przeciętny człowiek nie zniósłby tego, żeby tak ktoś stale robił na przekór. Ja jednak zawsze zbliżałam się do niej z życzliwością. Starała się ta pewna siostra tak utrudniać mi pracę w obowiązku, tak że pomimo mojego wysiłku, udało się jej nieraz coś zepsuć z tego, co było dobrze zrobione – jako mi sama przy pożegnaniu zeznała, przepraszając mnie bardzo. Nie chciałam wnikać w intencje jej, ale brałam to, jako doświadczenie Boże…” (Dz. 632).

Jezus mówił: „Jeśli kto chce pójść za Mną, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje” (Mt 16, 24). Często tym krzyżem może być cierpliwe znoszenie krzywd ze strony innych. Chodzi o to, aby przestać oczekiwać, że to inni się zmienią i uparcie żądać od nich przemiany. Wymaganie od innych, by byli tacy jak my chcemy nie prowadzi do niczego. Pierwszym krokiem do lepszego życia jest zmiana siebie. Stąd powinno się zrezygnować z łatwego osądzania innych, bo dopiero wtedy, gdy podejmiemy trud pracy nad sobą, będzie nam łatwiej zrozumieć bliźnich i znosić krzywdy przez nich zadawane. W jaki sposób odpowiadać na krzywdę? Nie nerwami, pełnym nienawiści słowem, rządzą odwetu, szukaniem sposobu odegrania się, ale milczeniem i modlitwą za prześladowców. Pan Jezus mówił: „Miłujcie nieprzyjaciół waszych i módlcie się za tych, którzy was prześladują” (Mt 5,44). Karę i odwet zostawmy zawsze Bogu, który jest Sędzią „żywych i umarłych” i tylko On zna najgłębsze motywy ludzkiego działania.