I Niedziela Wielkiego Postu – 22 lutego 2026 r.

Peregrynacja Obrazu Jezusa Miłosiernego

Ogłoszenia duszpasterskie

22 lutego 2026 r. – I Niedziela Wielkiego Postu

Dzisiaj przeżywamy I Niedzielę Wielkiego Postu. Dla dzieci i młodzieży trwa czas ferii zimowych. O godz17.15 Nabożeństwo Gorzkich Żali z kazaniem Pasyjnym. Taca z Nabożeństwa przeznaczona jest na kwiaty do Grobu Pańskiego i ogrzewanie naszej świątyni. Po nabożeństwie Msza Święta wieczorna.

Za tydzień I Niedziela Miesiąca i zmiana Tajemnic Żywego Różańca po Mszy Świętej o godz.10.00. Będzie to również II Niedziela Wielkiego Postu „AD GENTES” dzień modlitw i solidarności z misjonarzami. Zbiórka do puszek na rzecz dzieła pomocy misjonarzom.

Serdeczne Bóg zapłać za wsparcie do puszek dla Caritas Archidiecezji Lwowskiej.

Codziennie o godz. 17.30. Adoracja Najświętszego Sakramentu i nabożeństwo liturgiczne.

O godz.17.30 Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy wraz z prośbami.

W piątek o 17.30 nabożeństwo Drogi Krzyżowej prowadzone przez wspólnotę Rycerzy Kolumba.

Zbliża się czas Parafialnych Rekolekcji Wielkopostnych, które będziemy przeżywać w dniach 13,14,15 marca. Ćwiczenia rekolekcyjne poprowadzi ks. Proboszcz Marcin Czajka z Parafii p.w. NMP Królowej Polski, Wrzawy. Módlmy się o owocne przeżycie Rekolekcji Parafialnych.

Coroczna Męska Droga Krzyżowa do Sanktuarium Św. Józefa w Nisku, odbędzie się 13 marca po Mszy Świętej o godz.18.00. Zapraszamy do udziału i modlitwy.

Kosz Miłosierdzia w Okresie Wielkiego Postu przeznaczamy na wsparcie ubogich, najbardziej potrzebujących rodzin w naszej parafii. Potrzebujące osoby proszę zgłaszać w zakrystii.

Serdeczne Bóg zapłać za ofiary złożone na tacę z przeznaczeniem na potrzeby naszej świątyni – Taca Gospodarcza, ogrzewanie.Dziękuję za ofiary na potrzeby Kościoła, ofiarowane indywidualnie i przekazane na konto parafialne, z PCK 6, oraz za ofiary anonimowe i od przyjaciół parafii – serdeczne Bóg zapłać.

Zachęcam do czytania tygodników katolickich; Niedzieli, Gościa Niedzielnego.


Katecheza 22 lutego 2026

Boże Miłosierdzie w Listach św. Piotra Apostoła

Święty Piotr Apostoł, podobnie jak inni autorzy pism Nowego Testamentu, ukazuje Boże miłosierdzie jako centralny element zbawczego działania Boga wobec człowieka. W Pierwszym Liście św. Piotr zaczyna swoje przesłanie od dziękczynienia Bogu: „Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia swego przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei” (1 P 1,3). Piotr ukazuje tutaj miłosierdzie Boga jako czyn, który daje nowe życie i żywą nadzieję, jaką wierzący otrzymują dzięki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. To miłosierdzie nie jest czymś odległym ani abstrakcyjnym — jest to realne działanie Boga w historii zbawienia, które przemienia nasze życie i daje pewność zbawienia nawet w obliczu trudów codzienności.

Święty Piotr uczy, że Boże miłosierdzie całkowicie zmienia życie człowieka. Przypomina, że kiedyś ludzie żyli z dala od Boga – byli jakby „nie Jego ludem” i nie doświadczali Jego miłosierdzia. Trwali w grzechu i nie mieli z Nim bliskiej relacji. Jednak dzięki Jezusowi Chrystusowi wszystko się zmieniło. Teraz – jak mówi Piotr – staliśmy się ludem Boga i otrzymaliśmy Jego miłosierdzie. Oznacza to, że Bóg nie tylko przebacza nasze grzechy, ale także daje nam nowe miejsce w swoim domu. Przyjmuje nas jak do rodziny i czyni swoimi dziećmi. Miłosierdzie Boga sprawia więc, że nie jesteśmy już daleko od Niego. Należymy do Niego i jesteśmy zaproszeni, aby żyć w Jego miłości każdego dnia.

Dla św. Piotra miłosierdzie Boga musi mieć także konsekwencje w życiu wierzącego. Boże miłosierdzie nie jest tylko darem, który otrzymujemy raz, ale darem, który jest wezwaniem do życia zgodnego z wolą Boga. Piotr wzywa chrześcijan, aby żyli jako lud Boży — nie tylko w myśleniu, ale w konkretnych czynach miłości i świętości. Miłosierdzie przyjęte od Boga ma przemieniać ich postępowanie, relacje z innymi i sposób, w jaki świadczą o Chrystusie wobec świata.

W nauczaniu św. Piotra miłosierdzie splata się także z nadzieją, jaką daje zmartwychwstanie Chrystusa. Miłosierdzie Boże nie kończy się na przebaczeniu — prowadzi do żywej nadziei i pewności zbawienia, które towarzyszy wierzącym przez całe ich życie i które będzie w pełni objawione w chwale wiecznej. Bóg, który w wielkim miłosierdziu odrodził nas ku nadziei — przez zmartwychwstanie Chrystusa — strzeże nas mocą swojej mocy, aż do ostatecznego objawienia zbawienia w wieczności.