I Niedziela Adwentu – 30 listopada 2025 r.
Ogłoszenia duszpasterskie
30 listopada 2025 r. – I Niedziela Adwentu
1. Dzisiaj I Niedziela Adwentu – rozpoczynamy nowy rok liturgiczny i duszpasterski „Uczniowie – Misjonarze”. Dzisiaj poświęcamy opłatki na stół wigilijny, które możemy odebrać w zakrystii. Dla starszych i chorych parafian opłatki dostarczą liderzy blokowi oraz Rycerze Kolumba.
W zakrystii są również do nabycia świece CARITAS jako wsparcie Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom. Darami składanymi do KOSZA MIŁOSIERDZIA wspieramy ubogich w naszej wspólnocie parafialnej. Dziś po Mszy Świętej o godzinie 8.00 Różaniec Rodzin prowadzony przez Rycerzy Kolumba.
Za tydzień w II Niedzielę Adwentu po Mszy Świętej godz. 10.00 – zmiana tajemnic różańcowych.
2. Od jutra Msze Święte Roratnie, codziennie od poniedziałku do piątku o godz. 6.00 rano, a w sobotę wyjątkowo o godz. 7.00 rano. Zapraszam dzieci, rodziców, wszystkich parafian z lampionami adwentowymi. Pamiętajmy, iż nie ma Mszy Świętych wieczorem.
3. We wtorek o godz. 18.00 – spotkanie formacyjne Rycerzy Kolumba.
4. I Czwartek Miesiąca i Pierwszy Piątek Miesiąca – pamiętajmy o modlitwie o powołania do kapłaństwa i za rodziny. Zachęcam do korzystania z Sakramentu Pokuty przed Mszą Świętą.
5. I Sobota miesiąca – Msza Święta Adwentowa o 7.00 rano. Po Mszy Świętej Nabożeństwo I Sobotnie z rozważaniem Różańcowym oraz możliwość spowiedzi świętej. Po Mszy Św. udam się z posługą do chorych w naszej parafii.
6. Za tydzień II Niedziela Adwentu – Dzień Modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie – zbiórka do puszek.
7. Bóg zapłać za ofiary na potrzeby naszego Kościoła ofiarowane indywidualnie i przekazane na konto parafialne.
8. W zakrystii są do nabycia Kalendarze na 2026 rok, serdecznie dziękuję za wsparcie dla naszej parafii.
9. Polecam czytanie tygodników katolickich: Niedzieli i Gościa Niedzielnego.
10. Wszystkim Parafianom, Przyjaciołom i Dobrodziejom naszej Parafii życzę Bożego błogosławieństwa.
Katecheza 30 listopada 2025
Jak należy rozumieć fakt zmartwychwstania Jezusa?
W Credo mszalnym wypowiadamy słowa, że umęczony i pogrzebany Chrystus trzeciego dnia zmartwychwstał. Czym jest zmartwychwstanie? Jest przejściem Chrystusa – wraz z duszą i ciałem – od śmierci do życia poza czasem i przestrzenią. Jest uczestnictwem w stanie chwały (por. KKK 646). Cielesność Jezusa zmartwychwstałego to cielesność uwielbiona. Jego ciało jest to samo, ale nie takie samo. Jest tym samym ciałem, które zawisło na krzyżu, ze śladami gwoździ i włóczni, ale nie takim samym, gdyż przekracza prawa natury (por. KKK 645). Potwierdzają to świadectwa ewangelistów, którzy piszą na przykład, że Jezus po zmartwychwstaniu wszedł do pomieszczenia mimo zamkniętych drzwi (por. J 20,26).
Zmartwychwstanie jest jednak wydarzeniem tajemniczym. Jego rzeczywistość potwierdza pusty grób i świadectwa uczniów. Dla współczesnego człowieka, człowieka obrazu, przekazów telewizyjnych i internetowych, te argumenty wydają się niewystarczające. Dlaczego strażnicy czuwający przy grobie „przegapili” tak nadzwyczajny fakt i nie zdali z niego szczegółowej relacji? Wszystko dlatego, że samo wydarzenie, a tym bardziej jego istota – przejście ze śmierci do życia – były nieuchwytne dla ludzkich zmysłów. W tajemniczy dla nas sposób Chrystus powstał z martwych, opuścił grób, w którym złożono Jego ciało. Jak napisał Jan Paweł II, „fakt ten był zadziwiający dla ludzi, którzy się znaleźli wobec czegoś, co ich przerastało”.
Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa nie jest powrotem do życia ziemskiego, jak na przykład wskrzeszenie Łazarza, które, choć jest wydarzeniem cudownym, stanowi powrót do normalnego życia ziemskiego. Wskrzeszony Łazarz przeżył znów jakiś czas, ale ponownie umarł. Chrystus „nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych” (Mk 12,27), dlatego własną mocą, zgodnie z wolą swego Ojca i napełniony Duchem Świętym, „zmartwychwstał dnia trzeciego, jak oznajmia Pismo”.
Zmartwychwstanie nadaje też sens i potwierdza to wszystko, co Chrystus czynił i czego nauczał: o prawdzie i fałszu; o grzechu i sądzie; o zbawieniu i potępieniu. Jest wypełnieniem obietnic Starego Testamentu oraz zapowiedzi samego Zbawiciela. Jest potwierdzeniem boskości Jezusa. Zmartwychwstanie otwiera człowiekowi dostęp do nowego życia, usprawiedliwia, przywraca łaskę Bożą. Jest zasadą i źródłem naszego przyszłego zmartwychwstania. „Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli” (1 Kor 15, 20). Gdyby nie zmartwychwstał, daremne byłoby nauczanie Kościoła, próżna byłaby także nasza wiara (por. 1 Kor 15, 14).
Apel biskupów w obronie godności i świętości św. Jana Pawła II
Polska historia zna wiele ważnych i wyjątkowych postaci, które ją współtworzyły i wpływały na jej kształt w wymiarze społecznym, politycznym, kulturowym czy religijnym. Do ich grona niewątpliwie należy św. Jan Paweł II.
Szczególne znaczenie ma jego nauczanie, które w sposób jasny i konsekwentny przybliża duchowe bogactwo i światło Dobrej Nowiny, broni prawdziwej wolności, godności i prawa do życia każdego człowieka, ukazuje bezcenną wartość małżeństwa i rodziny, a także pozwala rozumieć współczesne problemy tak, by je skutecznie rozwiązywać. Św. Jan Paweł II był wyrazistym głosem ubogich, prześladowanych, dyskryminowanych, skrzywdzonych i zniewolonych. Dzięki jego posłudze liczne narody odzyskały wolność, a wielu ludzi uwierzyło w Chrystusa, odzyskało poczucie sensu istnienia, umocniło nadzieję oraz odmieniło swoje życie.
Jego pontyfikat w ogromnej mierze przyczynił się do upadku komunizmu i przywrócenia jedności Europie. Tenże papież przypominał nam, że aby ta jedność przetrwała próbę czasu, musi się opierać na chrześcijańskich wartościach. Uczył, że dla jej zachowania szczególnie potrzebna jest międzyludzka solidarność, którą zdefiniował jako „jeden i drugi, a nie jeden przeciw drugiemu”.
Potrzeba dużo złej woli, by nie zauważyć ogromnego bogactwa dobra, które jest owocem jego niezwykle pracowitej i twórczej posługi na Stolicy Piotrowej oraz wkładu, jaki wniósł w pozytywne przemiany w Polsce. Dlatego napełniają smutkiem nieustannie powtarzające się w naszej Ojczyźnie próby zdyskredytowania jego autorytetu. Takie działania są niesprawiedliwe i krzywdzące, zwłaszcza że wymierzone są w człowieka, któremu nie tylko Kościół i nasz Naród, ale także cały świat tak wiele zawdzięcza. W nich, jakby na nowo, znajdowało potwierdzenie gorzkie słowo Jezusa o mieszkańcach rodzinnego Nazaretu: „Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony” (Mk 6, 4). Dziękujemy wszystkim, którzy stają na straży poszanowania nauczania i dziedzictwa oraz uszanowania dobrego imienia św. Jana Pawła II, jednego z największych Polaków w historii naszej Ojczyzny.
Podpisali pasterze Kościoła katolickiego w Polsce obecni na 403. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski.
Jasna Góra, 22 listopada 2025 r.